چگونه با اضطراب جدایی در نوزادان مقابله کنیم؟

اضطراب جدایی می تواند هم برای کودک و هم برای اطرافیانش بسیار مخرب باشد. مقابله با اضطراب جدایی می تواند مشکلی باشد، به همین دلیل است که مهم است بدانیم چگونه به اضطراب جدایی نوزاد کمک کنیم. در این پست وبلاگ، بهترین راه هایی را که می توانید به فرزندتان در مورد اضطراب جدایی کمک کنید، مرور خواهیم کرد.

رایج ترین دلایل عصبانیت نوزادان – چگونه با اضطراب جدایی در نوزادان مقابله کنیم؟
تاریخ ارسال: 6 دسامبر 2021
اضطراب جدایی یک مشکل رایج در میان نوزادان است. این یک مرحله طبیعی از رشد و تکامل کودکی در بین نوزادان به ویژه در سال اول زندگی آنها است. کودکانی که از این عارضه رنج می برند، اغلب زمانی که از افراد یا چیزهایی که به آنها وابسته هستند، مانند والدین یا خرس عروسکی خود جدا می شوند، علائم پریشانی نشان می دهند. این می تواند هم برای والدین و هم برای کودک بسیار ناراحت کننده باشد، اما می توان اقداماتی را برای کاهش اضطراب جدایی کودک انجام داد.

در این مقاله

اضطراب جدایی از چه زمانی در نوزادان شروع می شود؟
علائم اضطراب جدایی چیست؟
چگونه اضطراب جدایی در نوزادان را درمان کنیم؟
برخی از حقایق در مورد اضطراب جدایی نوزاد
از چه زمانی اضطراب جدایی در نوزادان شروع می شود؟
اضطراب جدایی یکی از اولین احساساتی است که کودک می تواند نشان دهد. این بیماری از 3 ماهگی دیده می شود، اما معمولاً بین 6 تا 8 ماهگی ایجاد می شود. اضطراب جدایی به عنوان «پریشانی است که بیشتر کودکان (بین 18 ماهگی تا 2 و نیم سال) زمانی که از مراقب اصلی خود دور هستند احساس می کنند.

اضطراب جدایی زمانی اتفاق می‌افتد که کودک متوجه می‌شود که والدین یا مراقبانش افراد جداگانه‌ای هستند. همانطور که نوزادان رشد می کنند، شروع به ایجاد ترجیحات می کنند و شروع به تشخیص چهره ها و صداهای آشنای افراد مختلف در زندگی خود می کنند. فرد اصلی که کودک راحتی را با او مرتبط می کند، معمولاً مراقب اصلی است.

در حالی که اضطراب جدایی یک ویژگی کاملاً فردی است، اکثر نوزادان شروع به اعتراض به غیبت والدین خود بین 8 تا 10 ماهگی می کنند. یک مطالعه روی کودکان نشان داد که در ۱۴ ماهگی، ۵۰ درصد از همه بچه‌ها مضطرب می‌شوند. وقتی حتی برای دوره های کوتاهی از مراقب اصلی خود جدا می شوند. با این حال، اضطراب جدایی در برخی از نوزادان زودتر ظاهر می شود.

همچنین اضطراب جدایی باعث ایجاد اضطراب غریبه در کودک می شود. این ترس از غریبه ها است و اضطراب جدایی معمولاً در مواقعی بارزتر است. وقتی کودک در اطراف افرادی است که آنها را نمی شناسند یا نمی شناسند. نوزادان در مراحل مختلف رشد بسیار متفاوت هستند. بنابراین، برای برخی از کودکان رایج است که نسبت به سایرین در برابر اضطراب جدایی آسیب پذیرتر باشند. اضطراب جدایی می تواند خفیف یا شدید باشد و می تواند در فعالیت های عادی کودک اختلال ایجاد کند. به خصوص اگر برای مدت طولانی بدون حل شدن ادامه یابد.

علائم اضطراب جدایی چیست؟
کودکی که اضطراب جدایی دارد، وقتی پدر و مادرش را ترک می کنند، به شدت ناراحت می شود. برای برخی از کودکان، تصور تنها بودن بسیار ترسناک است. کودکی که اضطراب جدایی نوزاد دارد تسلی‌ناپذیر خواهد بود و تا زمانی که والدین از بین رفته‌اند به پریشانی شدید خود ادامه می‌دهد. علائم زیادی از اختلال اضطراب جدایی در نوزادان و کودکان وجود دارد که ممکن است شامل موارد زیر باشد:

1) چسبیدن یا گریه کردن:
همچنین نوزادان اضطراب جدایی از در آغوش گرفتن یا تسلی دادن توسط کسی غیر از والدین خودداری می کنند. گاهی اوقات کودک وقتی از والدینش جدا می شود به نظر می رسد چسبیده است و مدام گریه می کند. حتی اگر این فرزندپروری معمولاً تماس فیزیکی زیادی ایجاد نمی کند. وقتی کودک مجبور می شود با افرادی که مراقب اصلی نیستند وقت بگذراند ممکن است بچسبد یا گریه کند. بسیاری از کودکان از انجام کارهایی مانند خوابیدن دور از خانه، ملاقات با اقوام و حضور در مهد کودک خودداری می کنند.

2) بیدار شدن ناگهانی در شب و گریه:
نوزادانی که از اختلال اضطراب جدایی رنج می برند اغلب شب ها یا صبح خیلی زود از خواب بیدار می شوند. آنها تسلی ناپذیر هستند و تنها زمانی آرام می شوند که با مراقب اصلی خود بپیوندند. بیدار شدن ناگهانی در شب نشانه دیگری برای دانستن در مورد اضطراب جدایی شدید نوزادان است. اضطراب جدایی در هنگام شب که کودک مشکل خواب دارد ادامه می یابد.

3) از خوابیدن بدون والدین خودداری کنید:
برخی از نوزادان با اضطراب جدایی قوی‌تر از رفتن به رختخواب خودداری می‌کنند مگر اینکه با والدینشان در یک اتاق باشند. در برخی موارد، این بدان معناست که مادر و پدر باید روی زمین کنار تخت بخوابند. همچنین ممکن است کودک در طول شب از خواب بیدار شود و به کمک والدین نیاز داشته باشد. این می تواند نشانه ای از اضطراب جدایی نوزاد باشد. برای نوزادان خردسال، خوابیدن در طول شب ممکن است دشوار باشد. این بدان معنا نیست که کودک از اختلال اضطراب جدایی رنج می برد.

4) بیماری جسمی:
کودک همچنین ممکن است اغلب از درد معده، سرفه یا سردرد شکایت کند که مجبور می شود زمانی را دور از مراقب اصلی خود بگذراند. برخی از کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی علائم جسمی مرتبط با استرس را خواهند داشت. به عنوان مثال، ممکن است هنگام جدا شدن از والدین خود استفراغ کنند یا دچار مشکل تنفسی شوند. آنها همچنین ممکن است معده درد و سردرد مکرر داشته باشند.

5) کج خلقی عاطفی:
اضطراب جدایی در تی

کودکان نوپا زمانی که از والدین خود جدا می شوند می توانند منجر به کج خلقی شوند. همچنین ممکن است کودک از انجام کارهایی مانند رفتن به رختخواب، چرت زدن یا حتی خوردن امتناع کند. ممکن است خود را روی زمین بیاندازند و پاهایشان را لگد بزنند یا بی وقفه فریاد بزنند. این نشانه اختلال اضطرابی است که دلیل اضطراب در نوزادان نیز می باشد.

چگونه اضطراب جدایی را در نوزادان درمان کنیم؟
اضطراب جدایی بخشی کاملا طبیعی از رشد کودک است. چگونه به کودک مبتلا به اضطراب کمک کنیم؟ متخصصان می گویند که دلبستگی کودک به شما برای کودکتان مفید است. اما اقداماتی وجود دارد که می توانید برای کمک به تسهیل انتقال انجام دهید و آنها عبارتند از:

1) جداسازی را تمرین کنید:
همانطور که در مورد بسیاری از رفتارها وجود دارد، بهترین راه برای غلبه بر اضطراب کودک، افزایش تدریجی تحمل آنها است. تجربه بیشتری در تنظیمات مختلف و دور از چشم شما دارند. وقتی این اتفاق بیفتد هرچه کمتر مضطرب شوند. جداسازی را با گذاشتن کودک خود برای مدت کوتاهی با یک نشیمنگاه تمرین کنید. سپس به تدریج مدت زمان تنهایی را افزایش دهید. به یاد داشته باشید که وقتی کودکی در مهدکودک گریه می‌کند و مجبور می‌شوید به سر کار بروید، کاملاً طبیعی است.

2) روال آرامش بخش قبل از خواب:
با کمک مهدکودک کودک خود یک برنامه خواب آرام بخش ایجاد کنید. یک راه عالی برای جلوگیری از اضطراب این است که یک الگوی خواب منظم برای کودک خود ایجاد کنید. با ایجاد یک برنامه ساده و ثابت از رویدادها قبل از خواب. می توانید به آنها اطمینان دهید که وقت آن است که آرام شوید و کمی استراحت کنید. این بخشی عادی از زندگی کودک است و راهی ساده برای کمک به آنها برای یادگیری نحوه کار دنیا.

3) مرتباً با کودک در آغوش گرفتن:
در آغوش گرفتن فرزندتان راهی عالی برای آرامش دادن به او و کمک به او برای احساس دوست داشتن و امنیت است. با افزایش سن، این کار دشوارتر می شود. اما زمانی که زمان در آغوش گرفتن است، مطمئن شوید که با کودک خود بنشینید و به او توجه کامل داشته باشید. همچنین در آغوش گرفتن و بوسه های گرم زیاد باعث می شود احساس راحتی کنند. برای جلوگیری از اضطراب کودک، بهترین راه این است که تا آنجا که می توانید زمان خود را با کودک خود بگذرانید.

4) برای حفظ آرامش، بازی کنید:
بازی کردن با کودک شما راهی فوق العاده برای یادگیری و رشد توانایی هایش است. می‌توانید با کودکتان بازی‌های پیک بو، توپ غلتان و غیره را انجام دهید. پیاده‌روی با کالسکه همگی راه‌های بسیار خوبی برای ارتباط شما با کودکتان در جوانی است. انجام این بازی ها به شما کمک می کند تا در عین حال آرامش خود را حفظ کنید. که می تواند کمک بزرگی در مدیریت اضطراب جدایی نوزاد از مادر باشد. اگرچه در ابتدا ممکن است دوری از کودکتان کمی سخت باشد.

5) یک آیین خداحافظی ایجاد کنید:
ایجاد یک مراسم خداحافظی می تواند برای کودک شما بسیار مفید باشد. در مهدکودک، این به آنها کمک می کند یاد بگیرند که وقتی مرکز را ترک می کنید، مشکلی ندارد. و آنها خواهند دید که شما همیشه بر می گردید. می توانید چیزی مانند “خداحافظ مامان” بگویید. یک روال ساده با در آغوش گرفتن، بوسیدن و قلقلک دادن زیاد به کودک شما کمک می کند تا با خیال راحت از هم فاصله بگیرد. اگر احساس خستگی می کنید، از درخواست کمک از همکاران یا اعضای خانواده نترسید. گاهی اوقات داشتن یک جفت دست دیگر مفید است.

6) هرگز از آنها دور نشوید:
اگر کودک شما در مهدکودک گریه می‌کند و ناراحت است، او را در آنجا رها نکنید و به سرعت دور شوید. این یک تجربه بد ایجاد خواهد کرد. شما حتی می توانید در مورد آن احساس گناه یا استرس داشته باشید که آنها را در اولین روز مدرسه رها کرده اید. از این احساسات به عنوان انگیزه ای برای افزایش تحمل فرزندتان استفاده کنید. به این ترتیب وقتی لازم است آنها را در مهد کودک رها کنید، احساس رها شدن یا خیانت نخواهند کرد. بنابراین، قبل از هر چیز، یاد بگیرید که وقتی کودکتان گریه می کند آرام و خونسرد بمانید.

برخی از حقایق در مورد اضطراب جدایی نوزاد
اضطراب جدایی مرحله طبیعی رشد کودک است. اما زمانی که کودک در مورد دوری از والدین خود بیش از حد مضطرب شود، می تواند مشکل ساز شود. اضطراب جدایی می تواند از اواخر دوران نوزادی تا اوایل کودکی شروع شود و ممکن است فقط یک مرحله موقت باشد.

با این حال، موسسات تحقیقاتی دانشگاهی دریافته‌اند که برخی از کودکان مبتلا به اضطراب جدایی به نوجوانانی تبدیل می‌شوند که از تنهایی می‌ترسند. برای درک بهتر، اضطراب جدایی در نوزادان یا والدین کودک باید با توجه به مراحل آن، حقایق زیر را بدانند.

نوزادان:
در مورد نوزادان، اضطراب جدایی 9 ماهه محدوده سنی معمولی برای شروع است. زمان اوج شروع بین اضطراب جدایی 9 ماهگی تا اضطراب جدایی 18 ماهگی است. برخی از نوزادان 5 ماهه ممکن است علائم اضطراب را نشان دهند. به دلیل رویدادهایی مانند روز اول مراقبت از کودک یا اقامت کوتاه مدت در بیمارستان. در اضطراب جدایی 10 ماهه، شروع اضطراب جدایی نوزاد کاهش می یابد.

کودکان نوپا:
چگونه با اضطراب جدایی در کودکان نوپا مقابله کنیم؟ همانطور که کودکان نوپا بزرگتر می شوند، بیشتر می توانند درک کنند که والدینشان باز خواهند گشت. این نوع اضطراب در سال های نوپا معمولاً بین 18 ماهگی تا 3 سالگی شروع می شود. در این زمان، کودک شما ممکن است شروع به پرسیدن در مورد اینکه کجا می روید یا چرا باید بپرسد

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.