چگونه جلوی گریه کودک را در پیش دبستانی بگیریم؟

معرفی کودک به دوره پیش دبستانی می تواند یک تجربه ترسناک هم برای والدین و هم برای کودک باشد. گریه کردن کودکان در روز اول غیرمعمول نیست، اما کارهای زیادی وجود دارد که می توانید برای آسان کردن آن انجام دهید. در این پست وبلاگ ما در مورد برخی از این چیزها صحبت خواهیم کرد و اینکه چگونه آنها به روش هایی برای جلوگیری از گریه کودک در پیش دبستانی کمک می کنند.

اگر کودکی دارید که به پیش دبستانی می رود، فهمیدن دلیل گریه کودک هنگام ترک مدرسه دشوار است؟ و وقتی شروع به گریه می کنند چه باید کرد؟ به عنوان والدین، ممکن است نگران رفتار فرزندتان با سایر کودکان باشید. ممکن است فکر کنید که بچه‌تان در مدرسه گریه می‌کند وقتی او را ترک کردید و به محض دیدن او به خانه برمی‌گردید.

اما این یک سناریوی رایج برای کودکان سه و چهار ساله است. اولین چیزی که باید در مورد کودکان پیش دبستانی بدانید این است که آنها دچار اضطراب جدایی می شوند. و ممکن است هنگام ترک تحصیل گریه کند. چندین چیز وجود دارد که می توانید برای جلوگیری از گریه آنها در مدرسه امتحان کنید. در این پست وبلاگ درباره راه هایی صحبت می شود که می توانید به کودک خود کمک کنید در پیش دبستانی گریه نکند.
وقتی کودک شما در پیش دبستانی گریه می کند چه باید کرد؟
هنگامی که کودکان برای اولین بار به پیش دبستانی می روند، می تواند یک تجربه استرس زا برای والدین باشد. تجربیات جدید زیادی به وجود خواهد آمد و کودک احتمالاً نمی داند که چه انتظاری داشته باشد. برای برخی از بچه ها، این تجربه می تواند منجر به اشک یا احساسات ناراحت کننده شود که ممکن است شما یا سایر اعضای خانواده را نگران کند. به طور مشابه، برای کودکان نوپا در مهدکودک زمان گریه کردن را رها می کنند یا برای والدین خود احساس ناراحتی می کنند.

برای والدین قابل درک است که در مورد اولین تجربه مدرسه فرزندشان عصبی باشند. بسیاری از والدین نگران هستند که کودک احساس کند کنار گذاشته شده است یا به خوبی با کودکان دیگر معاشرت نمی کند. چندین روش وجود دارد که می توانید برای کاهش ناراحتی خود و آماده سازی فرزندتان برای این تجربه جدید استفاده کنید.
اولین کاری که باید انجام دهید این است که به فرزندتان اجازه دهید بخشی از فرآیند تصمیم گیری باشد. از آنها بپرسید که آیا می خواهند بروند و با اجازه دادن به فرزندتان انتخاب کنید. و می توانید تا حدودی به کاهش اضطراب جدایی کودک کمک کنید. سعی کنید فرزندتان را به زور وارد مدرسه نکنید زیرا ممکن است باعث ناراحتی و استرس شود که به معنای اشک است. اگر روال روزانه در پیش دبستانی برای فرزند شما بیش از حد به نظر می رسد، می توانید در نظر داشته باشید که او در بخشی از روز شرکت کند. اگر به آن‌ها اجازه دادید خودشان آن را امتحان کنند، مطمئن شوید که در صورت نیاز به شما نزدیک باشید.

راه دیگری برای کمک به فرزندتان این است که خود را با چند استراتژی در مورد نحوه رسیدگی به مسائل آماده کنید. اگر آنها شروع به گریه کردند یا شروع به احساس غمگینی کردند، باید به آنها کمک کنید احساس درک و امنیت کنند. این مستلزم این است که احساسشان را بشناسید و سپس به آنها نشان دهید که اوضاع خوب است. و به یاد داشته باشید که مهم نیست چقدر می خواهید فرزندتان لبخند بزند یا بخندد، نمی توانید آن را مجبور کنید. و اگر فرزندتان از دوری از شما می ترسد. سپس سعی کنید یک اسباب بازی آرامش بخش یا عکسی از خانواده خود در کنار هم در تعطیلات مدرسه بدهید.
چرا کودک هنگام رها شدن در پیش دبستانی گریه می کند؟
کودکان به دلایل مختلف وقتی در پیش دبستانی رها می شوند گریه می کنند. برخی از بچه ها از ترک والدین ناراحت هستند. در حالی که سایر بچه‌ها ممکن است ناامید باشند زیرا نمی‌توانستند ناراحتی خود را قبل از ترک کردن بیان کنند. بسیاری از کودکان خردسال در انتقال از یک مکان به مکان دیگر مشکل دارند. و به کمک بیشتری برای یادگیری نحوه تنظیم احساسات و رفتار خود بدون والدین نیاز دارند.

برخی از بچه‌ها ممکن است از ترک والدین ناراحت نباشند، بلکه از اینکه مجبورند دوستان خود را ترک کنند عصبانی باشند که می‌تواند باعث گریه بچه‌ها شود. نکته مهمی که باید به خاطر داشته باشید این است که همه کودکان در مورد کنترل اضطراب جدایی متفاوت هستند. برای گریه کودک در هنگام ترک مدرسه که در آن احساس ناراحتی می کند، سازگار است. زیرا در طبیعت این ممکن است به این معنی باشد که یکی از والدین در حال دویدن است یا رفتار فعلی خود را تغییر می دهد.

اگر فکر نمی‌کنید فرزندتان گریه‌اش را ترک می‌کند، هر کجا که می‌روید او را با خود ببرید. ممکن است زمانی وجود داشته باشد که کودک شما نیاز داشته باشد در پیش دبستانی بماند. در حالی که شما وظایفی را انجام می دهید یا با والدین دیگری کار می کنید. به طور طبیعی، این باعث گریه و ناامیدی در کودک شما می شود. زیرا آنها نمی خواهند توسط بزرگسالان دیگری که بعداً آنها را می گیرند از شما جدا شوند.

مهم است که به عنوان والدین به آرامی حرکت کنید. اگر کودک خود را بعد از 1 روز از پیش دبستانی خارج کنید، به احتمال زیاد او احساس رها شدن کرده و دوباره در حالت اضطراب جدایی قرار می گیرد. بهترین کار این است که مطمئن شوید با معلم پیش دبستانی فرزندتان در مورد مدت زمانی که طول می کشد تا کودک شما در مدرسه احساس راحتی کند، ارتباط برقرار کنید. این به همه اجازه می دهد تا با هم کار کنند تا کودک شما در چند روز اول استرس زیادی را تجربه نکند.

چگونه از گریه کودک در ترک تحصیل جلوگیری کنیم؟
در طول این زمان تلاش، به کودک خود کمک کنید در حین تفریح ​​احساس اعتماد به نفس کند. همچنین گریه نوزاد در هنگام رها شدن در مهد کودک کاملا طبیعی است. در این سن، بچه ها در چند هفته اول روز مدرسه با مسائل اضطراب جدایی مواجه می شوند. برای

احساسات فرزندتان برای آرام شدن، یک تکنیک ساده این است که به او انگیزه شست بدهید. اگرچه کارهای زیادی وجود دارد که می توانید برای متوقف کردن گریه های کودک 3 یا 4 ساله خود در زمان ترک تحصیل در پیش دبستانی انجام دهید.

1) آیین های خداحافظی را ایجاد کنید:
اگر مجبور هستید کودک گریان خود را در تعطیلات پیش دبستانی رها کنید، مهم است که یک مراسم خداحافظی ایجاد کنید. چگونه در مدرسه گریه کودک را ترک کنیم؟ اول، اجازه دهید هیجان ایجاد شود، به طوری که هیچ کس نمی خواهد به سمت درب ورودی حرکت کند. می توانید با دستانشان یک اسباب بازی به آنها بدهید یا به آنها خداحافظی کنید. این باعث می شود انتقال آنها راحت تر شود و به آنها کمک کند گریه نکنند. وقتی مدرسه فرزندتان شروع شد، استرس خانواده را افزایش می‌دهد که بچه‌ها چه واکنشی نشان خواهند داد. و تکنیک تشریفات خداحافظی باید به شما کمک کند تا با اضطراب جدایی فرزندتان کنار بیایید.

2) فعالیت های حواس پرتی:
راه دیگر برای جلوگیری از گریه کودکان 3 ساله در پیش دبستانی، پرت کردن حواس آنها در راه است. به آنها بگویید که آنها را به یک ماجراجویی می آورید. که احتمالاً ذهن کوچک آنها را در مورد کاری که قرار است در مدرسه انجام دهند هیجان زده می کند. با آنها در مورد کاری که امروز در مدرسه جدید انجام خواهند داد صحبت کنید. و همچنین می توانید با معلم فرزندتان در مورد مسائل گریه کودکتان صحبت کنید. این می تواند آنها را برای روز آینده هیجان زده و مشتاق نگه دارد.

3) دزدکی دور نشوید:
در حالی که کودک شما به سمت دیگری به نظر می رسد، دزدکی دور نشوید. در عوض، سعی کنید در این مدت آنها را در مدرسه رها کنید. حضور بزرگسالان می تواند به کاهش سطح استرس آنها در مورد حضور در پیش دبستانی کمک کند. اگر به شما نیاز دارند اجازه دهید تشخیص دهند که شما در اطراف هستید. اگر آنها نمی توانند شما را ببینند، آنها را از حضور خود آگاه کنید. در این سن، بچه ها باید بدانند که والدینشان هنوز در اطراف هستند. حتی اگر نتوانند هر ثانیه در طول روز مراقب آنها باشند. این همچنین به فرزندتان کمک می‌کند تا بفهمد وقتی سر کار هستید، بعداً برای ناهار برمی‌گردید و او را تحویل می‌گیرید.

4) آنها را تحسین کنید:
بعد از هر چیز خوب، فرزندتان را تحسین کنید تا بداند از او چه انتظاری می رود. با استفاده از تقویت مثبت، بچه ها بیشتر از دستورالعمل ها پیروی می کنند و می دانند چه کاری را درست انجام دهند. با تمجید از آنها پس از هر چیز خوب، کودکان مطمئن خواهند شد که می توانند آنچه را که از آنها انتظار می رود انجام دهند. این به اضطراب جدایی آنها کمک می کند. و همچنین باعث می شود که سقوط برای آنها بیشتر سرگرم کننده باشد تا ترسناک.

5) جدایی را تشویق کنید:
بین 3 تا 4 سالگی، بچه ها شروع به درک و نشان دادن استقلال می کنند. برای کمک به سرعت بخشیدن به این روند، به فرزندتان فرصت دهید تا کارها را به تنهایی انجام دهد تا بتواند مستقل تر شود. با گذشت زمان متوجه خواهید شد که فرزندتان مستقل تر خواهد شد. باز هم، این تکنیک های ساده می توانند به کودک پیش دبستانی شما کمک کنند تا در هنگام ترک مدرسه جدید گریه نکند. با تشویق به جدایی، بچه ها مطمئن می شوند که می توانند وظایف خود را بدون کمک شما انجام دهند.

6) به آن‌ها کمک کنید که برگشتید:
وقتی فرزندتان را به مدرسه جدیدی هل می‌دهید، ایده خوبی است که قبل از اینکه او را تحویل بگیرند، برگردید. این به آنها کمک می کند تا بفهمند که آن روز هنوز تمام نشده است و شما به زودی برمی گردید. در فرآیند جداسازی کودکان نوپا، می‌توانید یک اسباب‌بازی کوچک یا حیوان عروسکی به همراه داشته باشید تا آنها را به یاد خانه بیاورید. بگذار بدانند که تو برخواهی گشت و برای همیشه دور نخواهی ماند. اگرچه رها کردن فرزندتان در پیش دبستانی هرگز آسان نیست، اما این روند را سرگرم کننده و پر از خنده کنید.

آیا گریه کردن هنگام رها کردن در مهدکودک طبیعی است؟
بله، گریه کردن در هنگام تخلیه برای بچه‌ها کاملاً طبیعی است که نسبت به ورود به یک محیط جدید حساس و می‌ترسند یا مضطرب هستند. این اغلب درست زمانی اتفاق می افتد که کودک به اوج اضطراب جدایی می رسد. رها کردن فرزندان خود در مدرسه یا مهدکودک برای والدین ممکن است دشوار باشد. زیرا آنها می ترسند که بچه آنها دچار بحران شود. به خصوص زمانی که والدین کودکان نوپا را می بینند که با ناامیدی و ناامیدی گریه می کنند و از والدین خود جدا شده اند.

خبر خوب این است که اکثریت قریب به اتفاق بچه ها به محیط اطراف خود عادت می کنند و در مهدکودک دوستان کمی پیدا می کنند. بدترین حالت بعد از چند هفته یا چند ماه به پایان می رسد، بسته به شخصیت هر کودک و مهدکودک یا سیاست ها. برای آرام کردن کودک پیش دبستانی خود، یک روز قبل از شروع کلاس یا برنامه جدید به او زمان بدهید. سعی کنید توضیح دهید که هر دو به کجا می روید و در مورد افرادی که قرار است ملاقات کنند به آنها بگویید.

همچنین این همان زمان است تا مطمئن شوید که چیزهای مورد علاقه خود را دارند، اگر این باعث می شود احساس امنیت کنند. اگر پس از توضیح سناریو همچنان نگران واکنش فرزندتان هستید. ممکن است بخواهید آنها را در یک روز آزمایشی ببرید. این به آنها ایده می دهد که چه چیزی را باید انتظار داشته باشند و آیا آن را دوست دارند یا نه. بیشتر بچه‌ها ابتدا گریه می‌کنند، اما بعد از عادت کردن به محیط، سریعاً خود را تطبیق می‌دهند.

علاوه بر این، زمانی که آنها را تحویل می گیرید، به طور مرتب در مورد روز آنها صحبت کنید. این به کودک شما کمک می کند که اضطراب جدایی داشته باشد و از بازگشت به مهد کودک یا پیش دبستانی نترسد. به عنوان یک والدین، به خاطر داشته باشید که وقتی بچه‌ها مادر و بابا را ترک می‌کنند معمولا گریه می‌کنند. بنابراین در چند روز اول منتظر کمی اشک باشید. زمانی که صحبت از این می شود که گریه چقدر باید طول بکشد، به این بستگی دارد به سن فرزند شما

اضطراب جدایی پیش دبستانی چقدر طول می کشد؟
اضطراب جدایی مشکل رایجی است که بسیاری از والدین هنگام بردن فرزندان خود به پیش دبستانی با آن دست و پنجه نرم می کنند. این معمولاً از زمانی که کودک 2 ساله می شود شروع می شود و تا 5 سالگی ادامه می یابد. و در برخی موارد می تواند تا 7 سالگی ادامه یابد.

اضطراب جدایی پیش دبستانی زمانی است که کودک ترس های شدید مربوط به جدایی از والدین خود را دارد. آنها ممکن است گریه کنند، جیغ بزنند، عصبانی شوند و از ترک کنار والدین خود برای مقابله با این ترس امتناع کنند. این در موقعیت های مختلفی مانند مطب پزشک و مدرسه اتفاق می افتد. هر چه والدین زودتر به کودک کمک کنند تا از این مرحله رفتاری خارج شود، آسیب کمتری ممکن است رخ دهد.

موثرترین راه برای مقابله با اضطراب جدایی پیش دبستانی، نادیده گرفتن کامل آن است. اصلا به رفتار کودک توجه نکنید. پس از چند بار که ناراحتی خود را تایید نکردند، باید گریه و عصبانیت خود را متوقف کنند. ممکن است چندین تلاش طول بکشد، اما باید اضافه کار کند. دلیل اینکه نادیده گرفتن کودک کارساز است این است که رفتار او به آنها توجه می کند و این باعث می شود احساس بهتری داشته باشند. اگر والدین هیچ توجهی به کودک نکنند، نتایج مشابهی حاصل نمی شود.

در بیشتر موارد، این هیچ نوع مشکلی برای کودک یا والدین ایجاد نمی کند. اگر به درستی با آن برخورد نشود می تواند استرس زیادی برای والدین و کودک ایجاد کند. این چیزی است که در حین گذراندن مدرسه اتفاق می افتد. بنابراین مهم است که بدانید قبل از فرستادن فرزندتان به مدرسه چگونه روی آن کار کنید.

نکاتی که والدین باید بدانند
نکاتی برای والدین وجود دارد که چگونه کودک گریان را در مدرسه آرام کنید. و این نکات زیر باعث می‌شود که رها کردن غذا به راحتی انجام شود و در عین حال استرس کمتری برای والدین ایجاد کند.

فرزندتان را برای انجام کارهایی که با آنها راحت نیست تحت فشار قرار ندهید. خجالتی بودن برای برخی از کودکان اشکالی ندارد. بنابراین به آنها اجازه دهید با سرعت خودشان محیط جدید را کشف کنند. مجبور کردن آنها فقط به اضطراب و ناامیدی بیشتر منجر می شود.
کمی وقت بگذارید، روز اول همیشه برای کودک سخت است، زیرا او برای شیر مادرش تنگ می شود و در محیط جدید احساس سرما می کند.
با اسباب بازی های حسی ترک تحصیل را در مدرسه آسان کنید. به فرزندتان چیزی بدهید که در هنگام ورود به مدرسه منتظر آن باشد و این باعث می‌شود دیگر گریه و آزارش ندهد.
همیشه در اطراف کودک خود حضور داشته باشید تا هر زمان که او با صدای بلند گریه می کند هنگام شروع مدرسه، او را دلداری دهید.
مطمئن شوید که کودک در صبح کلاس ندارد. اگر کودک خسته باشد، بداخلاق و خسته می شود و به سختی می توان او را برای فعالیت های مدرسه آرام کرد.
به عنوان والدین مطمئن شوید که فرزندتان در طول زمان چرت خود به اندازه کافی بخوابد.
اطمینان حاصل کنید که وقتی فرزندانتان به مدرسه می‌رسند، باید آرام و شاد باشند.
بیش از حد محافظ نباشید و مثبت بمانید. اگر کودک شما گریه می کند، به احتمال زیاد به این دلیل است که می خواهد کاری انجام دهد و شما به او اجازه نمی دهید.
در مورد رفتار و برقراری ارتباط با دیگران به بچه ها یاد دهید که انتخاب های خوبی داشته باشند.
اگر سؤالی در مورد فرزند خود دارید از کارکنان مدرسه بپرسید.
هنگام رفتن به مدرسه به آنها بوسه بزنید و یک آغوش اضافی به آنها بدهید. این عمل از ضربه جدایی که فرزندتان به او یادآوری می‌کند که مامان یا بابا کنارشان نیست، بکاهد.
در نهایت، شما باید با صبر و حوصله فرزندان خود در این دوران سخت زندگی خود صبور باشید و همیشه از معلم کمک بخواهید.
از تمام تفاوت هایی که ممکن است کودک شما استرس زا بداند اجتناب کنید. معلمان و همکلاسی‌های مختلف، محیط‌های ناشناخته، بچه‌های بزرگ‌تر همگی می‌توانند کودک نوپا را تحت فشار قرار دهند.
اطمینان حاصل کنید که مدرسه یک سیاست درهای باز برای والدین و دانش آموزان دارد.
مراقب باشید که چه چیزی باعث غم و اندوه یا اضطراب فرزندتان می شود.
از کودک در مورد نحوه برخورد او با مسئله گریه در کلاس حمایت کنید. هنگامی که آنها می توانند با آن کنار بیایند، می تواند با ارائه کلمات تشویق کننده و تحسین برانگیز باشد.
از مشکل اجتناب نکنید زیرا فقط اوضاع را بدتر می کند. بهترین راه برای نشان دادن شخصیت واقعی فرزندتان این است که به او اجازه دهید هر احساسی را که در درون خود دارد بیان کند.
سعی نکنید به فرزندتان رشوه بدهید تا با آب نبات یا اسباب بازی گریه نکند. اگر گرسنه هستند، قبل از فرستادن به مدرسه به آنها غذا و نوشیدنی بدهید.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.