چگونه کودک را به آرامش برسانیم؟

How to calm the child?

اگر در تلاش هستید تا کودک خود را آرام کنید، پس این پست وبلاگ ارابه برای شما مناسب است! ما در مورد تسکین دهنده نوزادان و کودکان صحبت خواهیم کرد، اینکه چگونه می تواند به کودک شما کمک کند تا بهتر بخوابد و چند تکنیک آزمایش شده و واقعی چیست.

آیا برای آرام کردن فرزندتان مشکل دارید؟ خودآرامبخشی راه خوبی برای عادت کردن کودک به آرام شدن خود و همچنین به خوابیدن او است. آموزش آرام کردن خود به کودک برای شما مفید خواهد بود، زیرا مجبور نخواهید بود زمانی که او بیدار است از خواب بیدار شوید. نوزادان چگونه خود را آرام می کنند؟ می‌توان کودک را به خودآرامی رساند، اما معمولاً به صبر و زمان نیاز دارد. اگر فرزندتان فورا خود را آرام نکند، نباید ناامید شوید.

اگرچه می‌توانید به کودکتان کمک کنید تا قبل از اینکه بیش از حد به شما وابسته شود، آرام شود و بخوابد. این مقاله به این موضوع می‌پردازد که چه زمانی استفاده از آن را با کودک خود شروع کنید و چگونه آن را با پای راست شروع کنید.

چه زمانی نوزادان باید یاد بگیرند که خود را آرام کنند؟

نوزادان زمانی که احساس می کنند لمس یا در آغوش نمی گیرند، یاد می گیرند که خود را آرام کنند. این زمانی اتفاق می افتد که کودک گریه می کند و کسی به او توجه نمی کند. هر چه آنها بیشتر فریاد بزنند، شانس یادگیری تکنیک های خودآرام بخشی کودک شما بیشتر می شود. سن خاصی وجود ندارد که در آن نوزادان باید تکنیک های خودآرام بخشی را یاد بگیرند. به خصوص اگر از طریق گریه باشد، زیرا این به سطح رشد کودک شما بستگی دارد. برخی از نوزادان ممکن است زودتر از دیگران آماده شوند.

چگونه به کودک کمک کنیم تا خود را آرام کند؟ برخلاف تصور رایج، لازم نیست قبل از شروع تمرین خواب، صبر کنید تا نوزاد تقریباً یک ساله شود. در حالی که این درست است که کودک باید بتواند خود را آرام کند تا به طور مستقل بخوابد و در طول شب بدون شیر خوردن بخوابد. تحقیقات نشان داده است که نوزادان می توانند این کار را در هر سنی پس از 6 هفته انجام دهند. بهترین زمان برای شروع تمرین خواب زمانی است که کودک شما شروع به نشان دادن علائم آمادگی کند.

چگونه کودک را به آرامش برسانیم؟

این زمانی است که آنها شروع به ایجاد دامنه توجه طولانی تری کرده اند و می توانند برای مدتی نسبتاً بی حرکت بمانند. و اولین گام در کمک به کودک شما برای یادگیری آرام کردن خود و خوابیدن بدون توجه مداوم، درک این موضوع است که چرا نوزادان شب از خواب بیدار می شوند و به چه چیزی نیاز دارند.

برخی از والدین ترجیح می دهند قبل از شروع آموزش خواب صبر کنند تا فرزندشان بزرگتر شود. و در حالی که درست است که نوزادان کمتر از شش ماه نیازی به خواب شبانه ندارند. و بیشتر والدین مایل به خواب طولانی تری با نوزاد در خانه هستند. با این حال، اجازه دادن به کودک شما برای عادت کردن به این الگو تضمین می کند که او تا سال های نوپا برای خوابیدن به شما وابسته خواهد بود.

همین طور بخوانید: وحشت های شبانه کودکان

نوزادان چه سنی خود را آرام می کنند؟

دوران نوزادی دوره رشد و تغییر بزرگ است. در این مدت سیستم عصبی نابالغ کودک شما منظم تر می شود و مهارت های خود تسکین دهنده رشد می کند. در ابتدا، نوزادان هیچ احساس جدایی از سایر افراد یا محیط اطراف خود را ندارند. که توضیح می دهد که چرا حتی نوزادان کوچک به نظر می رسد دائماً به دنبال تماس فیزیکی با شما هستند. آنها باید احساس کنند که شما در اطراف هستید و توجه شما به آنهاست.

توانایی خودآرام سازی با گذشت زمان بالغ می شود و مراحل رشد مهمی در اوایل دوران کودکی وجود دارد. جایی که کودکان برای توسعه مکانیسم‌های مقابله مستقل خود برای مدیریت احساسات قوی یا موقعیت‌های استرس‌زا یا دردناک به کمک نیاز دارند. نوزادان و کودکان خردسال با داشتن نیازهای اولیه خود به غذا، گرما، آسایش و ملاقات امنیتی، یاد می گیرند که خود را آرام کنند.

آیا این است؟ آیا نوزادان تازه متولد شده می توانند به طور مستقل خود را آرام کنند؟ علاوه بر این، مسیرهای عصبی جدید بین مغز در حال رشد کودک شما و مراکز عاطفی مغز ایجاد می شود. آنها درک بیشتری از خود به دست می آورند. به طور کلی، نوزادان از سن 4 تا 6 ماهگی شروع به خودآرامی می کنند. خود تسکین دهنده خیلی بیشتر از خوابیدن بعد از شیر خوردن یا زمانی که کودکتان را در گهواره اش می گذارید است. با این حال، خواب هر نوزادی به طور همزمان این مهارت ها را توسعه نمی دهد.

در واقع، بین 15 تا 25 درصد از کودکان، ممکن است اختلالی در توانایی سنی خود آرام‌بخشی کودک وجود داشته باشد که می‌تواند به رشد بلندمدت آنها آسیب برساند. این دلبستگی ناایمن نامیده می شود و به پاسخگویی شما به عنوان والدین یا مراقب مربوط می شود. مهم است که به طور دوره ای هنگام خواب کودک خود را چک کنید و مطمئن شوید که می توانید دوباره او را آرام کنید. اگر در زمان خود از خواب بیدار می شوند یا از شما آرامش می خواهند. شما می‌خواهید مطمئن شوید که فرزندتان می‌تواند بدون کمک گرفتن از شخص دیگری، خود را به حالت آرامش برگرداند.

تکنیک های خود تسکین دهنده در نوزادان چیست؟

برای آرامش خود، راه های زیادی برای آرام کردن نوزاد وجود دارد. تکنیک هر چه که باشد، باید فقط زمانی استفاده شود که کودک به دلیلی غیر از گرسنگی یا نیاز به تعویض پوشک، گریه می کند. اکنون، در اینجا چند پیشنهاد برای تکنیک های خود تسکین دهنده وجود دارد:

1. محیطی آرام و خنک برای خواب فراهم کنید

شب برای نوزادی که گریه می کند سخت ترین است.

اتاق تاریک و خنک می تواند کمک زیادی به آرامش کودک شما کند. برای نوزادان تا شش ماه، قنداق کردن با پستانک نیز ممکن است به عنوان یک تکنیک موثر برای آرام کردن آنها و خوابیدن نوزاد بدون هیچ مزاحمتی استفاده شود. والدین باید به کودک آرامش بدهند، اما زمانی که کودک به خواب عمیقی می‌خوابد، این کار را متوقف کنند.

2. تخت نوزاد را خواب آلود دکور کنید

بهترین زمان برای خواباندن کودک زمانی است که او خواب آلود است. می‌توانید با حمل کردن او در اتاقی تاریک و بررسی پلک‌هایش، بررسی کنید که آیا کودک خواب‌آلود است یا خیر. اگر آنها شروع به افتادن کنند، این سیگنالی است که کودک برای خواب آماده می شود. خواب‌آلود گذاشتن تخت خواب نوزاد به او کمک می‌کند که آرام بخوابد. همچنین می توانید قبل از خواب به کودک خود غذای کافی بدهید. اکثر نوزادان در زمانی که خواب‌آلود نیستند، برای خوابیدن مشکل دارند.

3. یک روال قبل از خواب ایجاد کنید

این برای نوزادان ضروری است، زیرا آنها قادر به درک زمان خواب نیستند. مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها یا برنامه‌های روتین سخت‌گیرانه تهیه کنید که هر شب قبل از خواباندن کودکتان از آنها پیروی کنید. مطالعه مداخله طولی نشان داده است که نوزادانی که در کنار مادرشان می خوابند کمتر از نوزادانی که تنها می خوابند گریه می کنند. این به این دلیل است که این نوزادان هنگام خواب در کنار مادرشان احساس امنیت و دلبستگی بیشتری می کنند. و همچنین می توانید از آنها بخواهید در فعالیت های آرام بخش مانند خواندن یا بازی با اسباب بازی نرم مورد علاقه خود شرکت کنند.

4. روی الگوهای بیداری خواب شبانه تمرکز کنید

الگوی خواب نوزاد در این سن تقریباً مشابه است. این بدان معناست که کودک هر 2 تا 3 ساعت در طول شب برای شیر دادن و تعویض پوشک از خواب بیدار می شود. بهتر است با پزشک اطفال خود مشورت کنید. اگر چیز غیرعادی در عادات خواب کودک شما وجود دارد، مانند بیدار شدن هر ساعت یا فقط چرت زدن کوتاه در طول روز. الگوهای خواب نوزادان معمولاً حدود سه ماه طول می کشد. همچنین می توانید با خواباندن نوزاد در نقطه ای از روز، مادر را خسته کنید.

5. غذا دادن به کودک را متوقف کنید تا بخوابد

بسیاری از نوزادانی که پس از تغذیه به خواب می روند، بسیار سریعتر به خواب می روند. با این حال، اگر کودک کمی گرسنه باشد، ممکن است باعث مشکلات بیداری در شب شود. اگر کودک گرسنه باشد، نمی تواند خود را آرام کند. بنابراین، شما باید در نیمه شب از غذا دادن به نوزاد خودداری کنید. این یکی از روش‌های رایجی است که والدین برای جلوگیری از بیدار کردن نوزادانشان برای شیر خوردن در شب استفاده می‌کنند. شیر دادن یا تکان دادن کودک به خواب تنها توانایی او را برای آرام کردن خود به تاخیر می اندازد. همچنین به خواب بهتر کودک شما کمک می کند.

6. از قدرت اسباب بازی ها غافل نشوید

برای تمرین خواب نوزاد، تهیه یک شیء جذاب و اسباب بازی در هنگام بیدار شدن در نیمه شب بسیار مهم است. یک اسباب بازی نرم و نوازشگر برای این منظور ایده آل است. باید اطمینان حاصل شود که کودک در طول روز از آن به عنوان دندان درآور یا اسباب بازی استفاده نمی کند. اشیاء معروف شامل پتوهای پوست بره و حیوانات عروسکی هستند که ویژگی های خاص خود را دارند. قبل از تهیه شی، ابتدا آنها را پوشک کنید تا هنگام خواب مشکلی پیش نیاید.

7. مسیر 8 روزه را دنبال کنید

اگر مطمئن نیستید که کدام مسیر را انتخاب کنید، 8 روز را در نظر بگیرید و کارهای زیر را هر روز انجام دهید. اگر بعد از هشت روز، کودک شما هنوز خودش را آرام نمی کند، به این معنی است که مشکلاتی وجود دارد. برای کمک باید به متخصص اطفال یا روانشناس کودک مراجعه کنید. این تکنیک همچنین برای جلوگیری از عادات بد خواب در نوزادان مفید است. و برای دوره های طولانی تر، این بهترین راه برای آرام کردن کودک است. خود تسکین دهنده همچنین به کودک شما کمک می کند تا هورمون های استرس را ترشح کند. در عرض چند هفته، خواهید دید که کودک شما شروع به پیروی از الگوی خود تسکین دهنده کرده است.

چه مدت به کودک اجازه می دهید گریه کند؟

چه مدت به کودک اجازه دهیم خود را آرام کند؟ این سوالی است که از هر والدین تازه وارد در چند ماه اول زندگی نوزادشان بارها پرسیده می شود. به طور کلی، توصیه می شود که اجازه دهید کودک به مدت 20 دقیقه گریه کند. دلیل توصیه این مدت زمان این است که علامت 20 دقیقه معمولا زمانی است که سطح استرس کودک شروع به کاهش می کند. کودکی که گریه می کند پس از هر بار گریه کردن، احساس بدتری خواهد داشت. زیرا میزان کورتیزول در سیستم آنها با هر بار گریه بیشتر و بیشتر می شود. به گفته مؤسسات تحقیقاتی دانشگاهی، این اغلب منجر به خودآرام بخشی می شود.

اگر کودک شما گریه می کند اما بعد از 15 دقیقه گریه می کند، توصیه نمی شود که او را برای بقیه زمان بگذارید تا گریه کند. این را می توان مجازاتی ظالمانه و غیرعادی دانست. که ممکن است باعث مشکلات بیشتری شود تا اینکه فقط اجازه دهید آنها برای پنج دقیقه گریه کنند. اگر کودک شما خود به خود به خواب رفت، توصیه نمی شود که او را بیدار کنید. توجه به این نکته ضروری است که نوزادان ممکن است به زمان بیشتری برای استقرار مجدد نیاز داشته باشند، زیرا ممکن است در طول این فرآیند بیش از حد تحریک شوند یا بیش از حد برانگیخته شوند.

بنابراین، بستگی به سن کودک شما، مرحله خواب او، هر گونه نگرانی سلامتی موجود دارد. نوزادانی که ۶ ماهه یا کوچکتر هستند ممکن است نیاز به بیدار شدن دوره ای داشته باشند.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.